zaterdag 20 januari 2018

Vervelende vraag

Mijn vriend en in hebben nog geen kinderen. En ik denk ook niet dat dit in de nabije toekomst zal gebeuren. Toch krijgen wij geregeld de vraag waarom mij nog geen kinderen hebben. Ten eerste vind ik dat vervelend en ten tweede vind ik het ook een beetje gek.

Het vervelende eraan vind ik dat je blijkbaar een bepaalde leeftijd bereikt hebt waarin mensen dit soort vragen gaan stellen. Onze vrienden en vriendinnen weten dat wij er nog niet aan toe zijn en houden zich gedeisd. Echter onze schoonzus blijft toch constant vragen en hinten. Hoe vaak ik het ook uitleg, het schijnt niet bij haar aan te komen. Nu negeer ik de vraag gewoon. Ook vervelend, maar 50 keer hetzelfde zeggen ook. Vind ik.

Daarnaast vind ik het ook een gekke vraag. Zeker nu ik bij een zorgverzekeraar werk, ben ik me er goed van bewust dat een kind  echt niet zo vanzelfsprekend is. Stel wij zouden al 4 jaar proberen en het lukt om wat voor reden niet, dan zou ik echt gekwetst zijn.

Wij weten dus niet of we kinderen willen (en of we ze kunnen krijgen) en op niet wanneer natuurlijk.  Zo, dan weten jullie dat ook weer ;)


dinsdag 16 januari 2018

Reis naar Bosnië is geboekt! En paspoort...

Alweer een tijdje geleden schreef ik waarom Bosnië voor ons een logische keuze is om op reis te gaan.

Gisteren hebben we alles geboekt. Tickets en huurauto. Dat wil zeggen: de voorpret kan beginnen. De huurauto hebben we voor de zekerheid met alle verzekeringen erbij gedaan, want je weet maar nooit.
Hotels boeken we pas als we daar zijn, zodat we de vrijheid hebben om te gaan en staan waar we willen.
We vliegen niet op Bosnië, maar op Kroatië en dat heeft met 2 dingen te maken: de vlucht is gunstig qua tijd en rechtstreeks en het scheelt €120 per ticket. Vanaf het vliegveld in Kroatië is het maar 2 uur rijden naar onze eerste stop in Bosnië en dat is veel minder lang dan de tussenstop die we zouden hebben om naar Sarajevo te vliegen (die is namelijk 5 uur). Vandaar dat we voor deze constructie hebben gekozen.

Mijn moeder vroeg om een foto van mijn paspoort. Oeps. Toen zag ik dat deze in december zou verlopen en je paspoort moet minimaal 6 maanden geldig zijn bij terugkomst. Ai.. ik dacht: dan ga ik van de week wel even naar gemeente om een paspoort aan te vragen. Blijkbaar is dat dus niet meer zo simpel! Je moet online een afspraak maken om aub een paspoort aan te mogen vragen. Natuurlijk op de tijden dat het mij uit zou komen deze week kunnen ze niet, dus moet ik volgende week. Ik ben benieuwd of dit zo soepel gaat als ze beweren.

Vandaag dan ook nog maar even pasfoto's laten maken en dan ben ik helemaal klaar om volgende week naar het stadhuis te gaan.




zaterdag 13 januari 2018

Hoe wij ons altijd aan ons budget houden

Al eerder heb ik hierover geschreven. Wij leven een heel prima/fijn/luxe leven met een strak budget en ver onder onze standaard.

Het geeft ons erg veel rust en ook een financiële tegenvaller (het afgelopen jaar zo'n 6), kunnen we makkelijk opvangen. Wij hoeven geen extreme luxe en we zijn zeker niet materialistisch ingesteld. Gelukkig. We zijn juist flink aan het opruimen om heel wat ongebruikte spullen weg te doen.

Maar.. bekenden vragen altijd: "Hoe houden jullie het vol?"
Eigenlijk heel simpel. Wij hebben ook wel eens een uitspatting van bijvoorbeeld uit eten of een vakantie boeken, maar we bekijken altijd de goedkoopste optie. Via een deal of met een spaarkaart. Dan kijken we of we het het geld waard vinden en zo ja: dan gaan we. Zo nee: dan proberen we het eten zelf thuis na te maken. En we kiezen eerlijk gezegd vaker voor het laatste.
Met vakanties net zo. We wachten tot er een deal is. We boeken nooit zonder korting. Ook houden we een tijdje de prijzen in de gaten, waardoor we bijna altijd de beste prijs hebben.

Met boodschappen kopen we wat we nodig hebben, maar wel aan de hand van een weekmenu. We kijken altijd online weekfolders door voor de aanbiedingen op vlees en groente. Aan de hand van de beste aanbiedingen maken we dan een weekmenu en kopen alles in een keer in, zodat we niet in de verleiding komen om nogmaals naar de supermarkt te hoeven. Rijst/pasta/etc kopen we altijd groot in, kijkend naar de kiloprijs.

Ik moet eerlijk zeggen. We hebben nooit een saai menu, eten gevarieerd en lekker. Zo houden we het makkelijk vol natuurlijk.

Daarnaast laten we de auto nog meer staan dan voorheen, hebben we meer afgelost dan we wilden (hetgeen tot lastenverlaging leidt natuurlijk) en gaan we binnenkort weer beginnen om de moestuin gereed te maken voor een nieuw seizoen.

Ja, dat houden we prima vol en we hebben een fijn/rijk leven!

maandag 8 januari 2018

Heel goed nieuws van het werkfront!

Op dit moment werk ik bij een verzekeraar zoals jullie weten. Echter werk ik hier via een uitzendbureau. Dat is niet vervelend, begrijp me niet verkeerd, maar toch wilde ik liever een "echt" contract. 

Afgelopen vrijdag kreeg ik dan eindelijk het verlossende woord. Per 1 februari kom ik in directe dienst! Woehoe! Een echte mijlpaal voor mij. Ik ben hier uiteraard erg blij mee. 
Vandaag, maandag dus, zal het officiële contract worden opgemaakt en krijg ik hem uiterlijk woensdag in handen om kritisch te kijken of alles aan mijn wensen voldoet.

Ik heb nog een heleboel vakantiedagen staan bij het uitzendbureau, dus die probeer ik in ieder geval zeker nog op te nemen. Uit laten betalen vind ik zonde. Daarnaast krijg ik in februari mijn opgebouwde vakantiegeld. 

Nu afwachten totdat ik het contract ook daadwerkelijk in handen heb en dan ook getekend heb.  


donderdag 4 januari 2018

Doelen voor 2018!

Lieve lezers, natuurlijk allereerst nog een heel gelukkig, gezond en fijn nieuwjaar toegewenst. Hopelijk hebben jullie fijne dagen gehad.

Op zo'n oudjaarsdag ben ik op een of andere manier altijd een beetje emotioneel. Heel gek. Je sluit toch altijd een jaar af en begint om 12 uur weer met een nieuwe pagina in een leeg boek. Helaas moest mijn vriend om 10 seconden voor 12 naar de brandweer, want er waren mensen die hem harder nodig hadden dan ik op dat moment. Jammer, maar ik gun het niemand dat zijn/haar huis af zal branden natuurlijk.

Op oudjaarsdag heb ik eens nagedacht over concrete doelen die ik mezelf/ons wil opleggen voor 2018. En dat is gelukt. Hier komen ze:


  • Nog meer water drinken en nog minder frisdrank in huis halen. We drinken eigenlijk altijd al water, maar als er bezoek komt, wil ik wel frisdrank hebben. Echter gaat dit bijna nooit op en weggooien is zonde, dus drinken we het zelf op. Misschien moet ik voor bezoek pakjes/blikjes kopen, zodat ieder kan pakken wat hij wil, zonder dat wij met het overschot zitten. 
  • Meer bewegen. Ik moet in 2018 iedere doordeweekse avond iets van mezelf doen qua bewegen. Mag alles zijn en hoeft ook niet extreem lang, als ik maar iets doe. Bijvoorbeeld wandelen, fietsen of yoga. Moet lukken! 
  • Minder investeren in loze vriendschappen. Dit dus. Helaas zijn er vriendinnen (waarmee ik echt al sinds de basisschool bevriend ben) die altijd maar willen dat ik naar hun kom, "want ik woon te ver weg". Aangegeven dat ik even ver van hen woon als zij van mij en dat ik het ook leuk vind als zij na 5(!) jaar eens zie hoe ik woon. Nu ben ik er een beetje klaar mee. 
  • Meer tijd voor vrienden hebben! Geen uitleg nodig. 
  • De moestuin iets beter inrichten, zodat we meer opbrengst van hetzelfde oppervlak hebben en dus geen ruimte verspillen. 

Dit zijn onze persoonlijke doelen. Over onze financiële doelen komt nog een apart artikel. Hebben jullie ook doelen gesteld? 

zondag 31 december 2017

Terugblik op het afgelopen jaar - in vogelvlucht

Vandaag is de laatste dag van 2017. Waarschijnlijk met een oliebol in mijn hand en met een glas bubbels proost ik met mijn vriend en vrienden van ons op het nieuwe, splinternieuwe jaar. 2018, wij zijn er klaar voor.

Het afgelopen jaar was mooi, leuk, uniek, spannend, leerzaam maar vooral geweldig. Natuurlijk zitten er ook momenten bij die ik/wij niet leuk vond(en), maar dat mag niet de boventoon voeren.
We werden ook steeds minimalistischer, maar kwamen er wel achter dat dat proces tijd nodig heeft.

Wij begonnen met jaar bij dezelfde vrienden als waar wij dit jaar ook weer zullen afsluiten.
Januari begon meteen met een lekkende cv, maar ik maakte ook het kaartje voor mijn neef zijn bruiloft. In januari had ik ook de keuze tussen twee banen en koos toch voor mijn huidige baan!

In onze vakantie in maart maakten we een heerlijke reis naar/door Zweden. Meteen toen we terugkwamen werd ons neefje geboren. En een week daarna trouwde mijn neef!
Ergens in april kreeg ik ook het nachtelijke telefoontje dat mijn vriend, na een brandweeroefening, in het ziekenhuis werd opgenomen.

In mei hadden we de moestuin alweer voorgezaaid en slaagde ik voor mijn WFT-basis. In dezelfde maand begon ik ook flink met ontspullen en dat heeft tot nu toe fraaie resultaten opgeleverd.

Juni was de maand waarin we naar Guus Meeuwis gingen en waar wij van dichtbij te maken kregen met een terreurdreiging. Gelukkig kregen we er niet al teveel van mee. Verder veel gewerkt, vakantiegeld gekregen en veel bespaard.

Juli was de maand waarin wij veel konden oogsten uit de moestuin, waarin de operatie van mijn peetoom niet goed ging en waarin mijn vriend "gratis" geld kreeg dat uiteindelijk toch voor hem bedoeld was!

En dan.. augustus: we losten eindelijk het flexibel krediet af! En daar zijn we zo ontzettend blij mee.

De maand erna had ik een personeelsuitje van mijn werk en waren mijn ouders 30 jaar getrouwd. Voor de rest niet veel spannends gedaan in september.

Oktober, tja. De vloer was rot, de cv ging kapot en de auto stopte ermee. Een enorm dure maand. Helaas.
Maar er was natuurlijk ook wat leuks: ik werd gevraagd als ceremoniemeester bij vrienden!

Aangekomen bij de een na laatste maand van 2017. Ik kwam per ongeluk bij de huisartsenpost terecht, met mijn schoonmoeder ging ik dineren in een sterrenrestaurant en mijn nieuwe e-reader werd opgestuurd. De vaatwasser ging ook nog eens kapot, maar een nieuwe kregen we cadeau van mijn ouders.

December: we vierden voor het eerst sinterklaas met ons neefje, ik besloot om minder te gaan werken, onze vakantiedagen aanvragen werden goedgekeurd en ik schreef over hoe wij van - bijna - persoonlijk faillissement naar een zeer rijk leven gingen. Van mijn peettante kreeg ik een fijne cadeaubon van een kledingwinkel en we hebben fijne kerstdagen gehad.

Nu is het bijna tijd om 2017 af te sluiten. Vanmiddag ga ik nog met een vriendinnetje (zij woont sinds 4 jaar in Londen) lunchen en vanavond gaan we naar zeer dierbare vrienden. Daar verzorg ik de hapjes (die grotendeels al klaar zijn) en zij zorgen voor oliebollen en drankjes.

Financieel hebben wij het het afgelopen jaar niet slecht gedaan, we hebben alleen onverwacht veel uitgaven gehad. Hoe wij het inkomen/budget volgend jaar gaan verdelen, lees je binnenkort.

Voor nu een hele fijne, mooie, spetterende jaarwisseling toegewenst met alle geluk en gezondheid voor het nieuwe jaar! 2018 》》 bring it on! Wij zijn er klaar voor!





zaterdag 30 december 2017

Laatste werkdag van het jaar

Op het moment van online komen ben ik mij aan het klaarmaken voor mijn laatste werkdag van het jaar.
Heel ons kantoor werkt vandaag tussen 10 en 17 uur. We krijgen oliebollen en lekkere hapjes. Vanaf 17 uur hebben wij ook vrij en kunnen we ook genieten van de vrijheid.

Mijn werkjaar was in meerdere opzichten goed. Ik heb twee keer loonsverhoging gehad en ik ben minder uren gaan werken. Van dat laatste ben ik nu zo ongelofelijk blij dat ik het gedaan heb. Het geeft toch een soort van rust.

De uren die ik niet meer werk, dus in contracturen naar beneden ben gegaan, besteed ik aan leuke dingen voor mezelf. Kleding maken/naaien, lezen, handletteren of aquarellen. Het is een fijn gevoel om gewoon een paar uur per week voor jezelf te hebben. Dus ja: ik ben er blij mee.
Door de beslissing die ik gemaakt heb, ben ik ook een stuk rustiger in mijn hoofd geworden. Heerlijk.

Maar voor nu ga ik werken en wens ik jullie een mooie zaterdag toe!

woensdag 27 december 2017

Hoe meer offline, hoe meer luxe - voor mezelf

Een postje op Facebook, fotootje op Instagram en talloze berichten op Whatsapp. Heerlijk dat het kan, maar ook heerlijk om offline te zijn. Geen drang om te kijken wat anderen posten en bang zijn om iets te missen.

Op kerstavond heb ik Facebook van mijn telefoon verwijderd en wow, wat een rust geeft me dat.
Op 2e kerstdag (gisteren) gingen we weer eens naar de sauna voor ons offline dagje en echt, hoe meer ik erover nadenk, hoe luxer ik het offline zijn vind.
Op 1e kerstdag had ik ook de hele dag mijn internet uit. Toen gebruikte ik mijn telefoon alleen om foto's te maken van het heerlijke eten.

Al vaker heb ik het overwogen, maar nu ga ik het ook echt doen vanaf 2018: minimaal 1 dag in de week offline zijn. Ik ben benieuwd hoe me dat bevalt. Ik denk op dit moment heel erg goed, maar dat gaan we meemaken.

Nog even een mooi fotootje van gisteren:



Voor ik het vergeet te vragen: hoe waren jullie kerstdagen?

maandag 25 december 2017

Fijne feestdagen! - Zalm gerookt & kerstmenu

Lieve lezers van mijn blog, langs deze weg wil ik jullie graag ontzettend goede, mooie, fijne en onvergetelijke feestdagen toewensen.
Als je moet werken: werkse, vier je geen feestdagen: een mooie dag toegewenst.

We zouden het eigenlijk rustig aan gaan doen door met zijn tweeën weg te gaan, maar we hebben toch besloten om de ouders van mijn vriend uit te nodigen. Zij zouden anders alleen zijn, waar ze tijdens deze dagen niet op zitten te wachten, dus ik heb aangeboden dat ze mogen komen eten.

Voor onszelf zouden we zalm roken voor kerst, dus nu maar een extra portie gemaakt. Alles heb ik van te voren kunnen maken/kopen/voorbereiden en hoeft op 1e kerstdag alleen maar verwarmd te worden.

Het menu zit als volgt in elkaar (met bijna alles uit de aanbieding of prijs verlaagd):

Koud voorgerecht: gerookte zalm met een paar Hollandse garnalen erbij, cocktailsaus en dille mayo.
Warm voorgerecht: pasteitje met kip/champignon/kerrie.
Hoofdgerecht: rollade gevuld met cranberries, amandelen en camembert, rode koolsla, pommes duchesses en uien/druiven chutney erbij.
Nagerecht: monchoutaart in een glaasje.
Kaas: verschillende kazen met toastjes, druiven, olijven, honing en een zoete jam.
Koffie: met pindarotsjes waar ook cranberries in zitten.

Nu klinkt dit als een enorm menu, maar we doen gewoon kleine porties en rustig de gangen laten doorkomen.

Voor iedereen heb ik een getekende menukaart gemaakt.

En de zalm ziet er zo uit:



zondag 24 december 2017

Gezelligheid & cadeaubon

Gisteren hebben wij met mijn oma al kerst gevierd. We gingen met zijn allen dimsummen in Eindhoven. Erg leuk, lekker en gezellig.

Het hele idee van dimsum is dat je kleine Chinese hapjes op een tafel hebt staan, waar iedereen van die tafel van kan eten. Echt heerlijk! (Fun fact: mijn oma is Chinees en in lijn van "Chineesheid" ben ik 1/4 Chinees ;)).
Voor oma hadden we een plant gekocht die niet echt verzorgd hoeft te worden en daar was ze erg blij mee.

Mijn peettante had nog een klein cadeautje voor me. Ik pakte het uit en zag een fijne cadeaubon van een kledingwinkel! Dat komt altijd van pas.
Al met al hebben we lang gezeten, gekletst, gegeten en gedronken. Het belangrijkste was dat oma het gezellig vond en dat was het zeker. Ze raakte niet uitgesproken over alles. Zo fijn!


vrijdag 22 december 2017

Hoe wij van bijna -persoonlijk- faillissement naar een zeer rijk leven gingen!

Dit gaat een lang verhaal worden, maar het is ook een manier om de afgelopen jaren eens goed samen te vatten. Zoals je al vaker op dit blog hebt kunnen lezen, zijn wij redelijk straf met alle financiën en dat is maar goed ook. De omslag kwam in 2013 namelijk.

Mijn vriend heeft altijd bij defensie gezeten. Tot 2013. We konden álles doen en kopen wat we wilden en hoeven eigenlijk nergens op te letten. Dat deden we wel, maar hoefde niet. Hij moest door omstandigheden de dienst verlaten en daar stond hij dan. Op straat met een ww. En ik studeerde toen nog. Doordat er een fout gemaakt werd met de uitkering, kreeg hij niet 70% van zijn laatstverdiende loon, maar slechts 40% (van zijn kale loon - zonder toeslagen). Dit was zo'n €900 per maand. Verschillende keren hebben wij dit aangekaart, maar wij kregen geen gelijk. Zelfs met een advocaat erbij heeft het niet geholpen. Nee. Blijkbaar maakt een uitkeringsinstantie (?!) geen fouten. Vanaf dat moment moesten wij het samen doen met €900 per maand netto. Ik kreeg dan nog stufi erbij, maar zoals je begrijpt ging dit direct naar mijn studie. Ook was er een fout gemaakt met zorgtoeslag (die ik toen nog wel hoorde te krijgen), dus dat kregen we ook al niet. 
Laten we zeggen dat we met zo'n €1000 per maand moesten rondkomen. Met een koophuis, een auto en onszelf natuurlijk. Een ding kan ik je erbij zeggen: dat is niet gemakkelijk. Zeker niet omdat een huis op basis van meer salaris gekocht is en ermee rekening gehouden is dat als er tijdelijk een ww zou zijn, dat dit gat opgevangen kon worden.
Wij deden er alles aan om werk te vinden voor mijn vriend en ik ging in de avonden werken in een restaurant, om naast mijn studie wat te verdienen. Dit leverde zo'n €350 per maand extra op. Mijn vriend kon steeds geen werk vinden, dus daar hield het op. We leefden compleet langs elkaar heen. Als ik terug kwam van mijn studie, ging ik direct naar het restaurant om te gaan werken. 

Via weggeefhoeken hebben we vaak leuke spullen gekregen en nee: daar schaam ik mij absoluut niet voor. Deze spulletjes gebruikten we dan als basis voor cadeautjes van bekenden. Of we bakten koekjes en stopten deze in een leuke pot met een leuk lintje. Bijvoorbeeld. Je komt toch niet graag met lege handen bij iemand aan. Op een gegeven moment gingen we er toch ook over praten met onze ouders, want de situatie werd vreselijk. We zouden bijna het huis moeten gaan verkopen, want we konden het niet meer opbrengen. Onze ouders gaven aan dat ze hiervan schrokken en dat, als het nodig zou zijn, zij onze hypotheekkosten zouden voorschieten, zodat we in ieder geval een dak boven ons hoofd zouden hebben en wij dit later zouden terugbetalen. Dit was uiteindelijk, gelukkig, niet nodig!
We moesten veel concessies doen en we leerden veel zelf. Alles dat we voorheen aan eten kochten, gingen we zelf maken. Brood, zoetigheden, wereldgerechten, letterlijk alles. We repareerden kleding ipv het te vervangen en we maakten een groentetuin in de eigen tuin om kosten te besparen. 

Uiteindelijk vond mijn vriend parttime werk, maar dat leverde ook niet veel op, maar altijd meer dan die €900 natuurlijk! We gingen in een soort hamstermodus. Alles wat extra binnenkwam, spaarden we meteen. Zodat we een kleine buffer zouden hebben als het weer 'mis' zou gaan. Door deze hamsteracties leerden we erg goed te sparen en vooral in te zien hoe je met financiën moet omgaan.
Na een jaar hadden we een flinke buffer opgebouwd met alle extra's die binnenkwamen. We gingen - met een bon van vakantieveilingen! - naar Duitsland op vakantie. Het was een heerlijke vakantie waarin we even konden ontsnappen aan de dagelijkse sleur.

Duitsland gaf ons de mogelijkheid om ons helemaal af te sluiten van het dagelijkse leven en ons te focussen op de toekomst. In de vakantie hebben we een heleboel dingen besproken. Hoe we het financieel zouden gaan aanpakken, wat we wel en niet zouden kopen en onze doelen voor de toekomst. Als doel stelden we ons dat ik zo snel mogelijk werk zou moeten vinden na mijn studie en dat we iedere vrije minuut zouden besteden aan letterlijk het hele internet afstruinen naar vacatures voor mijn vriend. Daarnaast wilden we ook graag een minimale buffer opbouwen voor "je weet maar nooit" en wilden we actief schulden gaan aflossen met extra's die binnen zouden komen.

Het gekke is dat we na de vakantie vrijwel direct werk vonden voor mijn vriend, dat ik een vaste opdrachtgever vond voor mijn diensten als copywriter en dat we toen een goed inkomen hadden samen. We begonnen met de buffer opbouwen. We vonden €5000 een mooi bedrag. Zo gezegd, zo gedaan. Na een tijdje bereikten we de magische grens van €5000. Omdat we onszelf ook wilden belonen voor ons harde werk, besloten we de mijlpaal te gaan vieren met een dineetje bij onze favoriete strandtent. We werden met de minuut vrolijker. Het leek wel alsof we toch weer wat positieve dingen in ons leven hadden.

Uiteindelijk studeerde ik in een keer af, vond ik werk (absoluut niet mijn eerste keus, maar werk=werk) en konden we nog meer sparen en aflossen. We hebben het hele flexibele krediet van vriend dit jaar afgelost en zijn nu aan het sparen voor een storting op aflossingsvrije hypotheek.

Van alle tegenslagen en benarde situaties hebben we veel geleerd, veel concessies gedaan en uiteindelijk zijn we er beter dan ooit uitgekomen. Mede door levenslessen van vroeger, bij familie aangeven dat er problemen zijn, ambachten die we onszelf aangeleerd hebben en door het niet opgeven, hebben we het gered.

En nu, 4 jaar na het rampzalige jaar, wonen we nog steeds in hetzelfde mooie huis(je), staan we positiever in het leven dan ooit, zijn we rijker met minder spullen, kunnen we makkelijker financiële tegenvallers opvangen, hebben we flink wat etenswaren gedoneerd aan goede doelen die opkomen voor minima in de stad en hebben we het gered en alles voor elkaar weten te boxen met een positieve blik vooruit.
Zijn we nog steeds hard bezig met het bedrijf van vriend én zijn we gelukkig met weinig.

En graag, nu dit artikel nog online komt voor kerst, wil ik jullie hele mooie feestdagen toewensen! 

Vervelende vraag

Mijn vriend en in hebben nog geen kinderen. En ik denk ook niet dat dit in de nabije toekomst zal gebeuren. Toch krijgen wij geregeld de vra...